Juist omdat je weet dat je paard jouw spanning voelt, wil je die loslaten.
Maar hoe meer je daaraan denkt, hoe meer spanning je opbouwt.

Als je dit ook frustrerend vindt, lees dan even verder.

Zodra je angst krijgt voor wat spanning kan doen, bouw je er alleen maar meer van op. Je versterkt je spanning.
Probeer het in plaats daarvan te begrijpen.

Laatst kreeg ik een bericht van een vrouw die ik één op één begeleid.
Ze maakte prachtige stappen, maar merkte dat ze toch spanning bleef opbouwen.
Het voelde als bewijsdrang. Ze wilde het goed doen, laten zien dat ze het kon.

Wat ik haar liet inzien, was dit.
Bewijsdrang komt voort uit een oude wond.
Iets deed ooit pijn en onbewust ben je gaan geloven dat het waar is. Je onbewuste wil jou beschermen tegen die pijn en doet er alles aan om te zorgen dat jij die niet opnieuw ervaart.

Maar een ander deel van jou wil juist bewijzen dat het niet waar is. Het zet je aan tot gedrag dat het beschermende deel juist wil vermijden.
Zie je het innerlijke conflict? Logisch dat dit spanning geeft. En die spanning voelt je paard.

Wat laat spanning afnemen?
Als je spanning kunt zien zonder oordeel, geef je het ruimte om te zakken.

Je paard reageert direct op die verschuiving in jou.
Wanneer jij spanning wegduwt, voelt je paard verkramping. En als je spanning erkent zonder oordeel, voelt je paard ontspanning.

Bij een intern conflict hoef je niet te weten waar die pijn vandaan komt.
Herken eerst jouw manier om die pijn te voorkomen. Neutraliseer de energetische lading, de emotie die erop zit.

Dan heeft dat andere deel niet meer de behoefte om iets te bewijzen.

Voel je de druk al wegzakken?
Precies dat geeft ontspanning.

Spanning zakt zodra je het erkent zonder oordeel.